Woorden

E-A-B E-A-B E-A-B-C#m A-B-E E C#m B E B Het is even over vieren en de deur valt in het slot. E C#m B E B Ze probeerde al te slapen, maar de onweet hield haar op. A E B A Ze hoort hem zachtjes vragen of ze wakker is, maar zij houdt wijs haar mond, E B A ze houdt haar vragen liever veilig binnen in, E B bang dat het antwoord is dat hij een ander vond, F#m E A B E slikt zij haar woorden in. E-A-B E-A-B E C#m Ze loopt de trap af naar beneden, B E B mijn god wat is ze mooi. E C#m B E B De koude oorlog die zij voelt is voor hem allang ontdooit. A E B A Hij ziet dat zij haar haren heeft gefond en dat ze mooi is opgemaakt, E B A zoals ze dat voor hem ook deed in het begin, E B hij wil van*lles zeggen maar het voelt te laat, F#m A B B dus hij slikt zijn woorden in. A E B A Ze ziet amper door de tranen in haar ogen als ze weer naar huis toe rijdt. E B A Ze weet dat hij heus wel kan raden waar zij is. E B F#m Wat even warmte leek slaat snel weer om in kilte en in spijt. E A B Het waren armen maar niet de armen die zij mist. A E B A En hij kan zichzelf wel slaan voor alle keren dat hij haar heeft laten staan. E B A Dat hij haar liefde maar voor lief genomen heeft. E B E Dat hij zijn vrienden en zijn werk altijd maar voor heeft laten gaan. A B E Zij was toch wel daar en zij ging nergens heen. E C#m B E E#m Het is even over vieren en de deur valt in het slot. C#m B E B#m Hij probeerde wel te slapen maar al snel gaf hij het op. A E B A Hij voelt dat zij vanavond ergens anders niet echt bij vriendinnen was, E B A maar zeker wil hij het niet weten. E B Hopend dat haar liefde ooit weer wordt zoals het was F#m A B E slikt hij zijn woorden in. Outro: E-A-B E-A-B E-A-B-C#m A-B-E